Y E M İ N

Y E M İ N

Çanakkale, sabah serinliğinde,

Ufukları yakın,  suları durgun

Uyandın ve işte açıldı perde,

Odanın içinde geziniyorsun.

Mevsim değişir mi odanda bilmem?

Yaz olsam, kapından ben de eksilmem.

Güz olsam, gelirdim, gözlerimde nem,

Dökülürdüm, yaprak  yaprak ve solgun.

Özlenen bir mevsim olsaydım da ben

Dallarım altında sen serinlesen,

Kuşların ağzından beni dinlesen;

Bir kalp hikâyesi hikâyem, uzun.

Sana bağladığım gün ümidimi

Tek renge boyadım her bir mevsimi.

Ne o, dediklerim usanç verdi mi?

Bir daha söylersem dilim tutulsun.

20.Asır,  Cilt:7, Sayı:169, Sayfa:22, (10.11.1955).