S U N U Ş

S U N U Ş

Sana ne oldu diye soruyorlar, muttasıl,

Gönlümün kitabında açılan yeni fasıl

Ahengiyle doluyor seslenen aydınlığın.

Mavi uğultuların ufkundadır ve yeşil –

Bahçemden ses veriyor, bütün çerçeve yeşil;

Altın başaklarıyla tarlalarım sarışın.

Değil mi ki sevdiğim unutacak adımı

Elimi çabuk tutup bari son hasadımı

Olgun demetleriyle ona sunsam diyorum.

Yaşamak istiyorum mısralarımda, belki –

Şi’rime hayat verir beni öldüren sevgi

Yabancı dudaklara bir dokunsam diyorum.

Yollar, upuzun yollar, eşkin kır atlarım yok

Gökler, hasretim dolu gökler, kanatlarım yok

Yerim her zamankinden toprağa daha yakın.

Ve içten duygularım seslerin örgüsünde

Ve başım, ümitsizce yer arıyor göksünde

Olsa bile o anı bir son sabaha yakın.