GÜNLER

GÜNLER

Güneş abidelerin çevresinde batıyor.

Duyuyorum ölümsüz şehrin büyüklüğünü

Dalgalanan bir bayrak bana hatırlatıyor

Zafer müjdeleriyle dolup taşan bir günü

Öyle bir gün ki insan yarı ilah gibidir.

En muhteşem en güzel bir aşkın sahibidir

Sesleri ahenkleşir, sözleri şiirleşir

Görür makus talihin bir nura dönüştüğünü.

Ayaklanır bir millet, kadın, erkek ve çocuk

Açılır karşısında perde perde sonsuzluk

Şaşaa – i itilâ ile dolu bir ufuk

Ve bir şeref meydanı: Metristepe. İnönü.

II

Biz şerefli insanlar olarak yaşayacak

Ve şerefli insanlar olarak öleceğiz.

Adına yemin ettik şanlı mukaddes Bayrak

Seni yaşatmak için ölmeyi bileceğiz.

Biricik evladını nasıl severse ana

Nasıl aşık yanarsa ceylan gözlü yar için

Bizler de adıyoruz başımızı vatana

Her zerresiyle bizim olan topraklar için