BOĞAZIN KARŞI YAKASI

BOĞAZIN KARŞI YAKASI

Suya seccade salıp geçtiğimiz toprakta

Kardeşim, gürbüz atam, şanlı dedem yatmakta.

Yatıyorlar o muazzam ve muhalled ölüler,

Yatıyorlar unutulmuş da mı, bilmem, yer yer.

Sanırım, bazen, o yerlerde yatan bir tek ölü

Bir tek insan o büyük çevrede yalnız gömülü:

Başı sesler duyarak dinleniyorken Tuna’dan,

Ayağı Akdeniz üstündeki bir fırtınadan

Serpilen dalgayı duymuş gibi ürperse gerek

Ne zaman bilmiyorum burada yatan silkinecek

Açacak toprağın altında kalan kollarını.

Tutacak eski sipahiler akın yollarını;

Ne zaman sam yeli esmiş gibi yaprak yaprak

Bu diyardan kaçacaklar cüceler haykırarak.

Varlık, Cilt:4,Sayı:95,Sayfa:357,(15.06.1937).